Fredrik Björnberg mieszkający w Trysil, Norwegia, właściciel Falcsagans Donna.
-  Rzadko spotykana piękna angielska seterka z ładna sierścią i    dobrymi proporcjami ciała. Wspaniała kondycja po przejechaniu setek kilometrów na nartostradach gdzie Donna jest posłuszna.

-   Niesamowicie przyjazna dla dzieci. Ingrid (1,5 roku) siedzi na głowie suki, ciągnie ją za ogon i klepie rączkami po nosie, a Donna sobie dalej leży. Donna przez dwa lata nie okazała agresywności.

-  Silny instynkt myśliwski. Wiekie zainteresowanie ptakami w różnych formach. Poluje „na zające” puszczane lusterkiem. Można powiedzieć, że ma manię tego.

-  Przebiera w jedzeniu, oczekuje czegoś lepszego ze stołu swojego pana.

-  Dość posłuszna. Natychmiast reaguje na komando „siadaj”, przybiega na komando „chodź tu” i często idzie „przy nodze”. Wydaje się łatwa w tresurze.

Moje zainteresowanie myśliwskie odziedziczyłem po ojcu. Opowiadało się , że dziadek musiał zatrzymać swój samochód, kiedy bażanty chodziły sobie po drodze i wtedy jego 4-letni syn wysiadł z samochodu, aby własnymi rączkami złapać tego stylowego ptaka. Moje pierwsze przeżycie myśliwskie nastąpiło kiedy miałem 6 lat – tata zestrzelił bażanta, który spadł na zlodowaciałą rzeczkę. Podniosłem tego egzotycznego ptaka z wielką dumą i zadowoleniem. Jeszcze inne wcześniejsze wspomnienie myśliwskie – kiedy miałem iść jako „prowadzący psa” z pierwszym w rodzinie angielskim seterem Amie. To nie było tak udane bo ten gorliwy pies przewrócił mnie i pociągnał wiele metrów przez te mokre jesienne, skańskie, gliniane tereny. Krótkowłosy vorsten Cleo był energicznym i inteligentnym psem myśliwskim, który na biednych w zwierzynę obszarach znalazł parę pardw w Härjedalen – 87. Dużo bogatsze w zwierzynę okazały się podróże do Szkocji na tzw. rough shooting. Moje nieśmiałe życie myśliwskie bazowało na polowaniu na gołębie, kaczki i kuropatwy. W 1996 roku przeprowadziłem się do Norwegii – i to stare marzenie o polowaniu na pardwy z brytyjskim wyżłem odnowiło się. Na jesieni zeszłego roku polowałem z Donną w Jämtland i Donna podniosła dużo pardw. Przed następnym sezonem myśliwskim mam nadzieję, że z pomocą hodowców z Falcsagans kennel, Donna będzie cierpliwie czekała na swojego Pana przy siedzibie ptaka.
Zając to największe zwierzę, które zastrzeliłem. Ważną rzeczą dla mnie jest, aby zwierzyna miała sportową szansę umykać bez obrażeń.

Leif i Annika Bjerner mieszkający w Norrköping, Szwecja wlaściciele Falcsagans Doucile
Cilla jest naszym pierwszym psem. Nikt z nas nie był myśliwym kiedy kupiliśmy Cillę. Małgorzata i Ĺke zaufali nam jak również postawili warunek, że Cilla ma być psem użytkowym.
Leif zdał egzamin na myśliwego w zeszłym roku.
Cilla jest suką pewną, wesolą i szybko uczącą się. Na kursach dla brytyjskich wyżłów wykonywała swoją pracę wspaniale. Znalazła ptaka, aportowała prawidłowo. Trochę za małe wyszkolenie, żeby dlużej stać w stójce, tzn. chce podnieść ptaka szybciej niż jej się nakaże.
Cilla była raz na wystawie psów organizowanej przez SISK w Tullinge gdzie otrzymała 1 lokatę z Hp w klasie juniorów.
Otrzymaliśmy fantastyczną pomoc od Małgorzaty i Ĺkego w zakresie szkolenia i we wszystkim co dotyczy psa, polowania i jeszcze więcej.